HUBERT  ROBERT

         [ 1733 - 1808 ]

'Egyptische fantasie '

 

 

KARL  FRIEDRICH  SCHINKEL

 

 

 

ERNST KOERNER

 ' Abu Simbel Tempel '

               { 1901 }

 

 

 

 

 

 II [ 259 ]

Grote

Gebroken Haikuku

 

                           Zélfs geen Nobelprijs

                       - zéker geen Nobelprijs

                                         _______

                               Ik hoef geen prijs

                              of andre eretekens ,

                                    mijn littekens

                              zijn voldoende prijs .

                         _______________________

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                             * Hilaire Belloc *

                                          ___

       <<   No man becomes wise by chance .

        Wisdom is the fruit of long experience ,

                        of wounds remembered ,

                            of errors understood ,

                        and by the steady labor

                    by which a man disciplines

                          his mind to see clearly

                  and his soul to judge rightly . >>

    ____________________________________

 

 

 

II [ 260 ]

 

                             Wat is liefde ?

                             Dát is liefde .

                                     _____

                        Zij kwamen terug

                 van een reis door Europa

 en logeerden voor de tweede maal bij ons ,

                    de eerste maal was ik

                voor de krant in Frankrijk

 dus het was de eerste keer dat ik haar zag ,

                                        zij ,

                        de Amerikaanse ,

          samen met haar moeder en zus  .

                          Omvergeblazen .

  Ik wist het van de eerste hartkloppingen :

               het is deze en geen andere .

                         Nooit een andere .

                                       Zij .

                      Helderblauwe ogen 

            glanzend kastanjebruin haar

                       een etherische fee

 én heel wereldlijk schertsend

                         én levenslustig

                                                      én . . .

                                                    diep ernstig .

   Haar moeder moet terug naar Amerika

       want een ander van haar kinderen

                       geveld door ziekte .

               Maar haar twee dochters

               willen in London blijven .

                               Vreugde !

             En mijn moeder vraagt me

     hen te chaperonneren door London .

                                Extase !

Een dag zonder haar is een dag verloren .

                             Nog 23 uur

            en we zien mekaar terug .

                                 Nog 13

                                  Nog 3

               Ik voel dat er bij Elodie ,

                         ze heet Elodie

                                 Elodie

                              oh Elodie

                       OOK interesse is .

                          << Nee zoon ,

                ge zijt nog maar twintig ,

         véél te jong voor een huwelijk . >>

                     << Nee jongeman ,

                        met alle respekt

               die ik uw familie behoef ,

                    maar mijn wens is

               - zoals u uiteraard weet 

             zijn onze beider families

                      vroom katholiek -

          dat Elodie haar roeping volgt

                en het klooster ingaat . >>

                  Verpletterende brief .

        Ze is vertrokken naar Amerika .

                Verpletterend afscheid .

                                Brieven .

                       En nog brieven .

                      En ze antwoordt .

              Maar dat is niet genoeg .

                             Het is 1891 .

      En ik ben nog altijd maar twintig .

                      Goed , ik ben arm

       maar ik verkoop alles wat ik heb ,

       daarmee kan ik een ticket kopen

    voor een stoomschip naar New York ,

            zogezegd om familieleden

         in Philadelphia te bezoeken ,

                 want dat is mijn pech  ,

ze woont natuurlijk aan de andere kant ,

                      in San Francisko ,

            2870 mijl van Philadelphia .

 Goed , een boot die veel te traag ging

                     en uit beleefdheid

             toch

                        enkele dagen

                                     bij de familie gebleven .

 Niet genoeg geld voor heel de treinreis ,

        we zien wel waar we uitkomen ,

                  de rest doen we te voet .

                          Elodie , ik kom !

           ... Bijna tot de helft geraakt  ,

komaan , op weg , een flinke wandeling ,

   als Elodie mij maar trouw is gebleven .

                   De boeren onderweg

                          heel vriendelijk

                                   vooral

      als ze het doel van mijn tocht weten ,

                     ik teken hun portret

             en draag soms poëzie voor ,

 gedreven , pakkend , met al mijn energie ,

                    krijg eten en onderdak ,

       de poëzie brengt heel soms meer op ,

                              ben dolblij

         en de toehoorders vaak nog meer !!!

                   Het blijft me verbazen :

 hemels hoe welwillend mensen worden

            -zowel mannen als vrouwen -

als ze vernemen dat het doel van mijn reis

                        San Francisko is , 

                                     want

                               in die stad

      woont het mooiste meisje ter wereld .

                               Daar is ze  .

                      Mensen , daar is ze .

                                  Elodie ,

                            mijn Elodie.

                            Maar wacht ,

              het is nog niet mijn Elodie ,

                               nog niet .

          Ze is heel blij mij te zien , maar . . .

                   << Nee , jongeman ,

        met alle respekt voor uw familie ,

en zelfs voor uw moedige tocht tot hier ,

                   zij het ongeoorloofd ,

             ik verzet mij uitdrukkelijk

                     tegen een huwelijk .

                     Mijn dochter kiest

                   en zal blijven kiezen

                      voor het klooster . >>

                            << Moeder ,

       hij heeft een oceaan overgestoken

        en een heel kontinent doorkruist

           om bij mij . . . om bij ons te zijn ,

   . . . en zonder hem hadden we niet

   zo'n prachtig verblijf gehad in Europa ,

                         en een audiëntie

           bij kardinaal Henry Manning . >>

                   << Ja . . . dat is waar . . . >>

 << En kijk toch hoe vermagerd hij is , . . .

             moeder , uitgemergeld zelfs ,

          hij is zeker ten einde krachten ,

           we kunnen hem te eten geven . . .

                      en hem uitnodigen . . .

                        bij ons te logeren . . . ? ! >>

                    Het zal moeilijk zijn

           om haar moeder te overtuigen . . .

     nu ik wil verder ZELF geld verdienen ,

                  . . . voor ons huwelijk  . . .

    of voor mijn terugtocht . . . zonder haar .

                               De lezing . . .

        Elodie heeft me mateloos geholpen . . . 

                            170 mensen

                                   170 ! !

   We hebben stoelen moeten bijplaatsen .

           Er ligt bij de uitgang een hoed .

    Daar kunnen de mensen  na de lezing

         geld in plaatsen zoveel ze willen .

                    Ik begin met Kipling .

               enkel beleefdheidssucces .

        Ja , natuurlijk . . . hij is Engelsman .

                        Walt Whitman .

               Zelfs nog minder succes ,

               bij sommige toehoorders

    verandert de milde welwillendheid 

              zelfs bijna in vijandigheid  . . .

                          ja , natuurlijk

        Whitman is niet echt katholiek 

                  en de meesten komen

               van Elodie's kongregatie

  van de Johannes de Doperkerk te Napa .

   Ik had Elodie om raad moeten vragen .

     Ik zie het begin van paniek bij haar .

    Dan leg ik resoluut mijn papier neer ,

                            draag voor ,

                          uit het hoofd ,

                             gedreven ,

                                 vurig :

 

             " Er was iets in de wijze

       waarop tante Polly hem kuste ,

           dat Toms neerslachtigheid

                     deed verdwijnen

                         en hem weer

           gelukkig en vrolijk maakte .

                  Hij ging naar school

       en had het geluk Becky Thatcher

             onderweg tegen te komen  .

  Zijn handelswijze werd altijd  bepaald

  door zijn stemming van het ogenblik .

        Zonder één ogenblik te aarzelen 

           rende hij naar haar toe en zei :

                     << Ik was vandaag

           erg gemeen tegen je  , Becky ,

                           het spijt me .

       Ik zal het nooit , nooit meer doen ,

                     zolang als ik leef

                   - wees alsjeblieft

         weer goedgezind tegenover mij . >>

               Het meisje bleef staan

          en keek hem verachtelijk aan :

     << Het zou me een genoegen doen ,

 als u zich niet meer met me bemoeide ,

            mijnheer Thomas Sawyer .

                  Ik ben niet van plan 

   nog ooit een woord met u te spreken . >>

         Ze wierp haar hoofd in de nek

                        en ging verder .

           Tom voelde zich zo getroffen ,

                          dat hij zelfs

 geen tegenwoordigheid van geest bezat

                        om te zeggen :

      << Zal me een zorg zijn , lelijke kat ! >>

  Toen hij er aan dacht was het al te laat .

                     Hij zei dus niets

       maar was ziedend van kwaadheid .

   Mokkend kwam hij op het speelplein

                     en wenste slechts

                dat ze een jongen was ,

                       dan zou hij haar

 er eens goed van langs kunnen geven .

  Toen hij haar even later tegen kwam

                 verzuimde hij niet om

een onaangename opmerking te maken .

             Zij liet zich van haar kant

                    ook niet onbetuigd

en zo was de breuk tussen hen volkomen .

                         In haar woede

    kon Becky het nauwelijks afwachten

            dat de school zou beginnen ,

               zo verlangde zij er naar

         dat Tom zijn straf zou krijgen

         voor het bedorven leesboek .

    Zo ze al enige bedoeling had gehad

         om Alfred Temple te verraden ,

                         dan was die ,

      door Tom's hatelijke opmerking ,

                   geheel verdwenen .

                     Het arme meisje ,

                          ze wist niet

        wat haar boven het hoofd hing .

                          De meester ,

                   mijnheer Dobbins ,

           was van middelbare leeftijd

  en voelde zich mislukt in zijn beroep .

         Hij had dokter willen worden ,

      maar door armoede gedwongen , 

                    had hij het slechts

     tot dorpsschoolmeester gebracht .

                           Iedere dag

        nam hij een geheimzinnig boek

                    uit zijn lessenaar

               en verdiepte zich erin

                als de klas bezig was

                 met schriftelijk werk .

Hij hield dat boek achter slot en grendel .

               Zelfs de jongste leerling

   zou er heel wat voor gegeven hebben ,

                    om eens een oogje

         op dat boek te mogen slaan .

             Iedere jongen en meisje

     hield er een eigen mening op na

         over de inhoud van het boek ,

     de meningen liepen zéér uiteen ,

    een manier om er achter te komen

                     was er echter niet .

   Toen Becky langs de lessenaar liep ,

          die dicht bij de deur stond ,

  zag ze dat de sleutel in het slot stak .

   Het was een zeldzame gelegenheid .

                        Ze keek rond ,

         zag dat er niemand was en

           - het volgend ogenblik

        had ze het boek te pakken .

                             De titel

                       - 'Anatomie'

           door professor zus of zo -

                      zei haar niets ,

       dus begon zij er in te bladeren .

              Al dadelijk ontdekte ze

           een grote gekleurde plaat

          van het menselijk lichaam .

                      Op dat ogenblik

     viel er een schaduw op de bladzij :

      Tom Sawyer stapte naar binnen

                      en kon nog net

           een glimp van de plaat zien .

     Becky sloeg haastig het blad dicht

                  en had het ongeluk ,

       de bladzij waar de plaat opstond

           half doormidden te scheuren .

 Ze gooide het boekdeel in de lessenaar ,

                draaide de sleutel om

   en barstte in een wanhopig gehuil uit .

                    << Tom Sawyer ,

      zo gemeen kan jij alleen maar zijn ,

                    iemand nasluipen

       en stilletjes afloeren wat ie doet . >>

              << Hoe kon ik weten

          dat je aan het snuffelen was ? >>

<< Je moest je schamen , Tom Sawyer ;

        je gaat me natuurlijk verklappen ,

                en o , wat moet ik doen ,

                      wat moet ik doen !

                     Ik zal slaag krijgen

                     en ik heb nog nooit 

               slaag gekregen op school . >>

  Toen stampte ze met haar voetje en zei :

      << Wees jij maar net zo gemeen 

                               als je wil .

         Ik weet dat er iets gaat gebeuren .

                         Wacht gij maar ,

                     je zal wel eens zien !

            Naarling , naarling , naarling ! >>

Onder een nieuwe uitbarsting van snikken

                          rende ze weg .

     Tom stond onthutst bij die aanval .

' Wat zijn meisjes toch raar , ' dacht hij .

        ' Nooit slaag gehad op school !

                          't Is nogal erg !

    Daar moet je een meisje voor zijn

 om daar zoveel drukte over te maken .

 En 't idee dat ik haar zou verklikken !

     Er zijn nog wel andere manieren

       om het haar betaald te zetten ;

                        niet zo gemeen .

            Maar hoe zal het aflopen ?

        Eerst zal ouwe Dobbins vragen

       wie er zijn boek gescheurd heeft .

            Dan antwoordt er niemand .

        Dan zal hij net als altijd doen ,

          de één na de ander vragen .

       Als hij dan bij het meisje komt

                dat het gedaan heeft ,

                dan weet hij het wel 

    zonder dat ze iets hoeft te zeggen .

   Je kan het altijd zien aan een meisje ,

         ze hebben geen ruggegraat .

              En slaag zal ze krijgen .

            't Is beroerd voor Betty ,

         maar er is niets aan te doen .

                 Maar in ieder geval

                       - ze wou mij

          zo graag slaag zien krijgen ,

            laat zij er dan ook maar

              voor moeten bloeden . '

           Tom voegde zich buiten

           bij de stoeiende jongens .

        Even later kwam de meester

                en de school begon .

                   Tom was niet erg

    met zijn gedachten bij de lessen .

               Telkens keek hij eens

  naar de kant waar de meisjes zaten ,

      de aanblik van Becky's gezicht

               maakte hem bezorgd .

    Als hij eens over alles nadacht

          wilde hij géén medelijden

                 met haar hebben

   en toch kon hij er niets aan doen

                dat hij het wél had .

       Het was hem niet mogelijk

   om enige voldoening te voelen

                      over hetgeen

            haar te wachten stond .

                          Eindelijk

                       ontdekte hij

 wat er met zijn leesboek was gebeurd

en nu was hij vol van zijn eigen zorgen .

                   Becky ontwaakte

uit haar smartelijke onverschilligheid

         en toonde veel belangstelling

      in de afloop der gebeurtenissen .

                   Ze verwachtte niet ,

          dat het Tom iets zou helpen

                      als hij ontkende

            de inkt te hebben gemorst    

                    en dat was ook zo .

       Het ontkennen scheen het zelfs

         nog erger voor Tom te maken .

                  Becky had gemeend

                  dat ze er blij om was ,

                     maar ze ontdekte ,

dat ze daar niet helemaal zeker van was .

          Toen het allerergste gebeurde ,

       voelde ze neiging om op te staan

                          en te zeggen

     dat Alfred Temple het gedaan had ,

           maar ze bedwong die neiging

                 en hield zich voor ogen ,

                            dat hij haar

           vast en zeker zou verklikken .

    Tom nam z'n klappen in ontvangst

          en ging terug naar zijn plaats .

                        Hij voelde zich

              helemaal niet ongelukkig

want hij dacht dat het best mogelijk was

             dat hij zonder het te weten

                   met inkt had gemorst ,

   mogelijk onder het stoeien in de bank .

                         Voor de vorm

           en omdat het gewoonte was

             had hij natuurlijk ontkend

                        en uit principe

   had hij die ontkenning volgehouden .

              Een heel uur ging voorbij ,

          de meester zat op zijn troon 

                  zo'n beetje te dutten .

            Eindelijk rekte hij zich uit ,

                               gaapte ,

              sloot zijn lessenaar open

               en reikte naar zijn boek .

               Hij scheen het nog niet

              met zichzelf eens te zijn

         of hij het zou pakken of niet .

                 De meeste leerlingen

     keken zonder belangstelling toe ,

                maar er waren er twee ,

                         die oplettend

     al zijn bewegingen gade sloegen .

                    Een beetje afwezig

        bevingerde mijnheer Dobbins

                  het boek een poosje ,

       toen haalde hij het te voorschijn

en maakte aanstalten om te gaan lezen .

       Tom wierp een blik naar Becky .

           Eens had hij een opgejaagd ,

                      hulpeloos konijn ,

       dat met een geweer bedreigd werd ,

         net zo zien kijken als zij nu deed .

                        Ogenblikkelijk 

          vergat hij hun vijandelijkheden .

                Er moest onmiddellijk

                    iets gedaan worden .

   Maar het dreigende van de toestand

                 verlamde zijn denken .

         Er kwam een plan bij hem op .

          Hij zou naar voren springen ,

                       het boek grijpen ,

        de deur uitrennen en vluchten .

         Maar hij was juist even te laat ,

                 de kans was verkeken -

           de meester opende het boek .

                          Tom wenste

           dat die verloren gelegenheid

                  nog eens terugkwam .

                           Maar te laat ,

         Becky was niet meer te redden .

                 Het volgende ogenblik

                      keek de meester

            doordringend de klas rond .

Ieder sloeg zijn ogen neer voor die blik ,

                         er lag iets in ,

      dat zelfs de onschuldige liet beven .

                   Wel tien seconden 

          heerste er een diep stilzwijgen ;

                   de meester had nu 

      het toppunt van zijn woede bereikt .

                       Toen sprak hij :

    << Wie heeft dit boek gescheurd ? >>

             Er was geen geluid te horen .

Men had een speld kunnen horen vallen .

                 De stilte duurde voort .

                        De meester keek

    van het ene gezicht naar het andere

   om tekenen van schuld te ontdekken .

                  << Benjamin Rogers ,

            heb jij dat boek gescheurd ? >>

                         Een ontkenning .

                     << Joseph Harper ,

                                     jij ? >>

                         Een ontkenning .

                         Tom voelde zich

             steeds minder op zijn gemak

            onder de langzame marteling

                     van deze maatregel .

            De meester nam de jongens

             nog eens onderzoekend op ,

                   overlegde een poosje

           en ging toen zijn onderzoek

             bij de meisjes voortzetten .

                  << Amy Lawrence ? >>

Een ontkennend schudden van het hoofd .

                    << Gracie Miller ? >>

                       Hetzelfde teken .

                   << Susan Harper ,

                    heb jij het gedaan ? >>

                Weer een ontkenning .

                 Het volgende meisje

                 was Becky Thatcher .

                            Tom trilde

          van zijn hoofd tot zijn voeten

   om het wanhopige van de toestand .

              << Rebecca Thatcher >> 

    - ( Tom keek naar het gezicht  ;

                 ze zag wit van angst ) -

  << heb jij dit - nee , kijk me aan >>

          - ( haar handen gingen ,

                        als smekend ,

                        in de hoogte ) -

     << heb jij dit boek gescheurd ? >>

 Als een bliksemflits

              schoot er een gedachte

                                       door Toms brein .

               Hij sprong op en riep

        - << Ik heb het gedaan ! >> "

 

            Ik voel . . . een siddering .

                     De toehoorders .

                     Ik kijk hen aan .

             Ik was zo meegesleept . . .

                al die herinneringen . . .

                              12 jaar . . .

    het was omdat ik Tom Sawyer las ,

    in bed , al liggend , met slecht licht,

     maar kan men stoppen met lezen

       van Mark Twains meesterwerk ? ? ?

           Ik merkte op zeker moment

     dat 1 oog bijziend was geworden ,

                            definitief ,

                       dus vanaf toen :

                 rechtop en goed licht .

                               En nu . . .

                   ik zie zelfs mannen 

              met tranen in hun ogen  ,

 vrouwen met de hand op hun borst  ,

    diep aangedaan . . . in vervoering . . .

Misschien straks

               genoeg geld in de hoed

                                      voor het huwelijk . . .

                  . . . of de terugreis

 . . . laat u nu niet van de wijs brengen .

                             Herpak u .

                    Verder voordragen .

                        Uit het hoofd .

 

               " De klas was verstomd

      over zo'n ongelofelijke dwaasheid .

                Tom stond een ogenblik

                   moed te verzamelen ,

         maar toen hij naar voren stapte

     om zijn straf in ontvangst te nemen ,

          straalden hem uit Becky's ogen

                     zoveel verrassing ,

                          dankbaarheid

               en aanbidding tegemoet ,

   dat hij zich voldoende beloond voelde

  al kreeg hij zelfs honderd pakken slaag .

  Doordrongen

                       van de grootheid

                                                     van zijn daad

                          onderging hij ,

             zonder een kreet te slaken  ,

                 het hardste pak slaag

            dat zelfs mijnheer Dobbins

                  ooit had toegediend .

    En met onverschilligheid hoorde hij

          het daaraan nog toegevoegde

                          wrede bevel ,

   om twee uur te moeten schoolblijven .

                Want wist hij niet zeker 

   wie buiten op hem zou staan wachten ?

                    Tom ging die avond

                 vol met wraakplannen

          tegen Alfred Temple naar bed ;

           want vol schaamte en berouw

        had Becky hem alles opgebiecht ,

      ook haar eigen verraderlijk gedrag .

                             Maar zelfs

         zijn hevig verlangen naar wraak 

                          moest wijken

      voor aangenamere overpeinzingen

                    en hij viel in slaap ,

         terwijl Becky's laatste woorden

            hem nog in het oor klonken :

                              << Tom ,

           hoe kon je zó edelmoedig zijn ! >> "

 

                                  Stilte .

         En dan een oorverdovend lawaai :

                  applaus , bravogeroep . . .

           En de mensen blijven praten ,

                    en ik praat met hen ,

             even overblij en entoesiast ,

    en Elodie ,

                             haar blik

                                              vol melancholie .

             De hoge hoed zit overvol ,

           genoeg voor een ingetogen 

               en toch groots huwelijk .

                                  En

                                  nu

                         het verdikt .

 

                     De terugtocht !

   Het is allemaal voor niets geweest .

 

    En nochtans lees ik in haar ogen . . .

    onrust , konflikt ,     strijd . . . spijt . . .

                            zelfs een

                - zéér onderdrukte -

                          hunkering .

                          Hunkering .

                              Liefde .

                            Die IS er .

           Maar allemaal vruchteloos .

           Alles is voor niets geweest .

                  Om gék te worden  ,

             want er IS liefde bij haar .

                        De terugtocht .

Lijk Napoleon's terugtocht uit Moskou .

                           BEREZINA

                          De Oostkust .

                            Montclair .

                 Een brief van Elodie .

                     Zij verwerpt mij .

                           Definitief .

Ten gunste van een religieuze roeping .

                         DEFINITIEF
                          WATERLOO

 

               De Atlantische Oceaan .

                          Zelfmoord .

                           Dat nooit .

          Tegen heel mijn filosofie in .

                  Ik zal aktief blijven .

Blijven vechten voor een betere wereld .

    Mijn legerdienst doen in Frankrijk 

            want ik hou van Frankrijk 

             . . . óók van Frankrijk

               het land van mijn vader .

                            Inschepen .

                        Toch nog snel

        een brief schrijven naar haar .

                        Ge weet nooit . . .

                 het schip kan zinken .

Korte brief .

                         Afstandelijk .

                                                    Koel zelfs .

                            Héél kort .

                Hoe korter hoe beter .

                           Ah Elodie . . .

               ik mis u verschrikkelijk .

       Goed , een brief van 6 bladzijden .

                      En eigenlijk lief .

                          Vurig zelfs .

             Ik kan er niets aan doen .

 

         De legerdienst valt goed mee .

                De Franse uniformen 

         zijn trouwens even kleurrijk ,

             trots , prachtig , glorieus

                       als de Engelse .

                           Een brief .

                            Van haar .

                          Toch toch 

                     niet te geloven .

           Mevrouw de markiezin

                  verwaardigt zich . . .

    zeur niet en scheur de brief open ,

           diep van binnen WEET ge

                   dat ook zij lijdt .

              Óók een lange brief .

            Met allemaal nieuwtjes ,

                    goed , . . . goed . . .

               maar niets over ons ,

                          toch wel ,

                        ze schrijft ,

            zo'n goede herinnering

                  aan het voorlezen 

van Tom Sawyer en Becky Thatcher ,

          ze heeft het boek gekocht

       en het betreffende hoofdstuk

                 al 3 maal herlezen .

          Antoine , m'n legermaat ,

                         plaagt me ,

       << Hola , zo'n lange brief ,

dat zal wel niet van de officiële zijn . >>

       Ik heb zin hem te doorboren ,

. . . maar dat is niet echt kristelijk . . .

                           hoewel . . .

      << Oh maar uw hand beeft . . .

                 dat moet liefde zijn . . .

                             vertel . . . >>

         En het is sterker dan mezelf

                     en ik lees voor .

    << Ze houdt tóch niet van mij . . .

                het is een foltering . . .

    ik had haar beter niet geschreven  . >>

  << Maar dat is toch duidelijk jong ,

     ge denkt toch niet dat een vrouw

  een brief schrijft uit . . . vriendschap ?!

                       Ze houdt van u 

         maar haar hart is verscheurd .

               Geef het nog een jaar .

Och maar wacht , het is geen Française ,

                    een Amerikaanse . . .

   ja , dan zal het nog 2 . . . 3 jaar duren . . .

             hé , maar ! . . . een kus ! ! >>

      En ik geef hem nog een tweede ,

                   op de andere wang .

                          Toch beter

      dan hem aan het spit rijgen , niet ? !

                  << In afwachting

              kunt ge me vergezellen

                      naar de bordelen . >>

                       << Dat nooit ! >>

                   << Dan maar verder

              eelt op uw hand kweken ! >>

    Hem toch maar aan het spit rijgen ? ? ?

               Blijven brieven schrijven .

                              Beleefde .

                             Ingetogen .

                  Maar waarbij ik haar 

                                  toch

         blijf verzekeren van mijn liefde .

 

             Haar moeder . . .gestorven !

 

                                  Maar

                                  maar

                                hoewel

   door haar grote genegenheid voor mij

                            verscheurd . .

    zo snel na haar moeder's vroege dood

                              wenst zij

                           staat zij erop

                             nog steeds

  mijn toenaderingspogingen te weigeren .

 

                            Herfst 1895 .

                Ze gaat het klooster in .

                      Ik ben haar kwijt .

                      Ik vervloek haar .

             Ik vervloek alle vrouwen .

 

       Nog een laatste brief van haar .

           Een maand na haar intrede .

               Een beleefdheidsbrief .

                        Om te zeggen

      hoe waanzinnig gelukkig ze is .

                   Nog eens het mes

          stevig in de wonde draaien .

             Zou ik hem wel openen ?

                                  Nee .

                                 NEE !

              Haar religieuze roeping . . .

                      ze heeft gefaald .

             Ze kan me niet vergeten .

             Ze vraagt me te komen .

      Elodie !

                    Elodie !

                              Ah mensen !

                                      Ik hou van alle vrouwen .

 

             Dank zij mijn inkomsten

                    van Oxford docent

  kan ik nu probleemloos naar haar toe .

 

              Alle problemen opgelost ? ? ?

        Maar waarom zijn er onderweg

            dan geen brieven van haar ? ? ?

                          Geen enkele ! !

 

                               Elodie . . .

                         dodelijk ziek . . .

               dokters twijfelen sterk

         aan haar overlevingskansen .

        De liefdesstress van vorig jaar

                    nu haar tol geëist . . .

                               Elodie . . .

                  alles toch voor niets

                       toch voor niets 

                                 toch

 

                  << Hij komt bij ! >>

    << Na 3 dagen , hij beweegt ! >>

                    Ik lig in een bed .

           Elodie over mij gebogen .

                       Ze leeft nog .

                     Ze is hersteld .

             << Het is ja Hilaire !

                              Ja !!

                 Met heel m'n hart ,

                  vanaf de 1ste dag . >>

                    Een week later

                      in Californië

               de ganse kongregatie

              in de eenvoudige kerk .

        << Juffrouw Elodie Hogan ,

aanvaardt u Jonge Heer Hilaire Belloc . . >

                          << Ja ! ! >>

                    Iedereen lacht .

                   Ik omarm haar .

<< Nog héél even geduld jongelui 

             . . . als echtgenoot ? >>

                         << Ja ! ! ! >>

                      << Now ,

             you can kiss the bride ! >>

                 Gejuich in de kerk .

     En ik denk aan het gedicht van

              Ralph Waldo Emerson :

       << This new day is too dear ,

       with its hopes and invitations ,

to waste a moment on the yesterdays . >>

                                 Ja .

                            En nee .

     De herinneringen zullen blijven

                en onze liefde helpen

            steeds sterker te worden .

 

           En ze leefden nog gelukkig

                en kregen 5 kinderen .

 

                           Gelukkig .

                     Maar niet lang .

          Elodie stierf toen ze 45 was .

 

    Toen ze haar de kamer uitdroegen

                            zwoer ik :

       << Ik draag alleen nog zwart ,

 niemand komt deze kamer nog binnen

                       zolang ik leef . >>

 ____________________________________

 

 

 

  I  [ 483 ]

         V V

           I

           I

           V

  II [ 260  B ]

Haiku-

Grote Haikukusnoer

 

                    We zullen mekaar

                      weer ontmoeten

                                 _______

                       Door de zo grote

          g'heimen van hun geheugen . . .

                   onze zielen , waar ,

            wie ook we mogen wezen

       nieuw leven , zelfs nieuw wezen,

            zullen mekaar weer weten .

     _______________________________

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ARILD ROSENKRANTZ

 

 

 

                            * Lord Byron *

                                       ____

<<  There is a pleasure in the pathless woods ,

         There is a rapture on the lonely shore ,

        There is society , where none intrudes ,

        By the deep sea , and music in its roar :

     I love not man the less , but Nature more . >>

 ________________________________________

 

 

 

 

 

 

 

FRANZ XAVER SIMM

 

 

 

 I  [ 495 - 2 ] 

 

                       3 soorten liefde

                                   ____

 

                                      I

                                 Niét

                          de grootste :

                                  wél 

                         een bijnaatje ,

           een halvelings probeerseltje ,

           'vriend',  'relatie',  'partner' .

                                  Niét

                      speelser maken

                                  wél

             verlagen tot een spelletje .

                       De liefde doen ,

                                 niét

               nog een wild territorium 

          waar de lichamen en geesten

                       een taal spreken

    van vóór het uitvinden van een taal ,

                                  wél

vergelijken van de respectieve neurosen ,

                                  niét

          vertrouwen en trouw en houden

                         en alléén jou ,

                                  wél

             polyamoureus , poly"liefde" ,

                   de liefde door rotatie ,

           de korte kick , kil , lange snik ,

                                    niét

                             integriteit ,

                                    wél

               oneerlijkheid , agressiviteit ,

alzo manipulatie 

                         tot prokrastinatie 

                                                         en prosternatie ,

                             asbakgelak ,

                               platte kak ,

   kastreerders ,                      kastreersters ,

                            autosabotage ,

                         autodemontage ,

                        geen nageslacht ,

                              afgeslacht ,

          immense karakterzwakheden ,

                              alleen nog

     leugens                                     lafheden 

             onmetelijke eenzaamheden .

 

                                        II

Intense , wederzijdse aantrekkingskracht ,

                                    soms

                  door omstandigheden

miezrige zwakheden

                            vieze lafheden

                                                  diepe laagheden

             metastaseert

                               tumorkoorts

                                                          dood

                                    soms

                             van napalm

                           tot waakvlam

                                 sputtert

                                   dooft

                  in laatste rampwalm

                                   soms

                              blijvender

        het mislukken dan schrijnender

                              heel soms

                                blijvend

       boven afgunst en razernij rijzend .

 

                                        III

                         Dan de fusieliefde .

                Komt voor om de 10 eeuwen

                                    drukt

                    - bewust , onbewust

                      hemel , hel en terug -

                     stempel , merkteken

                            op beider leven

                   voor heel hun verder leven ,

             heel soms zelfs geen kus gegeven

                      vele tranen vergeven

                                 maar blijft

                               knijpt grijpt

                        over ruimte en tijd

  _______________________________________

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                           * Thucydides *

                                       ___

            << The society that seperates

                its sholars from its warriors

                will have its thinking done

                                  by cowards

                             and its fighting 

                                     by fools . >>

            __________________________

 

 

 

II [ 261 ]

 Tankaku-

 Grote Gebroken Haikuku-

snoer

 

            De taak van een Libertasdichter

                              _______________

                        Meer en meer leren ,

                     alle stormen berijden ,

                         volkren bevrijden ,

                     tirannen er uit drijven

              met staart tussen hun benen .

 

                                Wonderbare

                   heldendaden verrichten ,

                               wonderbare

                       werelden oprichten .

           ________________________________

 

 

 

                                * Pericles *

                                      ____

           <<  Vrijheid is het zekere bezit

                                       enkel

                                   van dezen 

       die de moed hebben ze te verdedigen . >>

      _____________________________________

 

 

 

                                  * Ayn Rand *

                                         ____

             <<  There is no minority smaller

                     than that of the individual

                       and it must be protected

               from the tyranny of the majority . >>

         ___________________________________

 

 

 

 II [ 262 ]

Haiku

 

                                     Laksheid

                                          ____

                           Laksheid is lafheid

                  die geleerd heeft zich netjes

                                  op te dirken .

               ___________________________

 

 

 

 II [ 263 ]

Grote Gebroken Haiku

 

                                   Fenixnatie

                                 Leef moedig ,

                                   sterf trots .

                                          ____

                     Naties worden herboren

                 alleen indien zij weigerden

                           zich over te geven .

                __________________________

 

 

 

                             * Viking gezegde *

                                          _____

                    << Wat mij niet kon doden :

                                           lopen ! >>

                    _________________________

   

 

 

 

 II [ 264 ]

Grote Gebroken Haikuku

 

                  Taiwan , Hong Kong , China .

                                    ____________

                  Taiwan moet veilig gemaakt .

                       Dan Hong Kong bevrijd .

                                Kers op de taart :

                             Chinezen ontslaafd . 

                ____________________________                       

 

 

 

 

 

                                        

 

 

 

 

                            * Clemenceau *

                                      ______

              <<  Une commission d'enquête

                             pour être efficace

               ne doit compter que 3 membres

                         dont 2 sont absents . >> 

          ________________________________

 

 

 

                             * Sylvain Tesson *

                                      ______

                    <<  Rien ne vaut la solitude  .

                Pour être profondément heureux ,

           il me manque quel'un à qui l'expliquer . >>

          ____________________________________

 

 

 

                        * Jan van den Weghe *

 <<             Die jongen van mijn klas

                                    ________

    Die jongen van mijn klas ,

                                                arm als een raaf ,

     met in de winter

                              blauwe bevroren handen ,

     ik ken zijn naam niet meer

                                        - het is een schande -

     voor hem schrijf ik

                                           te laat

                                                            dit epitaaf .

 

    We meden hem .

            'k Heb nooit echt met hem gespeeld .

     Hij woonde in Volsem

                               . . . in de beemden . 

                                                                   Dagen

    bleef hij soms weg ,

                           want thuis werd hij geslagen .

    Het heeft op Sinterklaas

                                          geen haar gescheeld ,

 

      of hij verhing zich in een elzenhaag .

     Hij stierf van tering .

                                   Ook de meester schreide .

      De hele klas

                               deed hem toen uitgeleide .

     Ik mocht hem graag .

                              O 'k heb zo'n spijt vandaag .>>

  ______________________________________

 

 

 

 

PAUL LEON  BLEGER

  [ 1889 - 1981 ]

 

 

 

                             * Ray Bradbury *

                                        _______

                <<  Books have only 2 smells .

                       The smell of a new book ,

                                   which is good ,

                    and the smell of an old book ,

                           which is even better . >>

               _____________________________

 

 

 

 II [ 265 ]

Grote Haik

 

                                   AAAAH !

                                        ___

             AAAAH ! Angst voor de dood ?

                          Geïrriteerdheid :

                       nog zoveel te doen .

           _____________________________

 

 

 

 

 

 

HERMANN BURGHART

' A Vieuw of an Ancient City '

              [ 1866 ]